Kategorie

Jednym z istotnych czynników ułatwiających powstanie lekozależńości jest wytwarzanie się tolerancji na dany lek. Przez tolerancję rozumie: my zmniejszenie efektu danej dawki, prowadzące do konieczności jej zwiększenia w celu uzyskania pożądanego działania. Dla wielu środków zwiększenie tolerancji jest bardzo duże. Narkomani mogą przyjmować dawki dzienne przekraczające kilkakrotnie dawki śmiertelne. Palacze opium mogą wypalać do 50 g tzw. Chaydu, który stanowi specjalnie spreparowane opium. Te same ilości opium nałogowcy mogą zażywać doustnie. Morfinę narkoman przyjmuje w dawkach nawet do 5 g dziennie, a zatem w dawkach 20-krotnie przewyższających dawkę śmiertelną, heroinę do 2 g dziennie, petydynę także do 2 g, kokainę do 15 g dziennie.

Toksykologiczne następstwa lekozależności istotnym problemem toksykologicznym w zakresie lekozależności są konsekwencje psychiczne i somatyczne przewlekłego podawania zwiększanych przeważnie dawek danego leku. Należy podkreślić, że tolerancja nie rozwija się w odniesieniu do wszystkich działań farmakologicznych. Najsilniej i najszybciej wytwarza się w stosunku do działania euforycznego. Na przykład wrażliwość ośrodka oddechowego może zmniejszyć się jednak w mniejszym stopniu. Z tego powodu nierzadkie są przypadki śmierci w wyniku porażenia ośrodka oddechowego u morfinistów po przyjęciu większej dawki morfiny. Objawy zatrucia przewlekłego u lekoma- nów i ich nasilenie jest bardzo różne, w zależności od leku i jego właściwości. Interesujące jest, że nie zawsze istnieje zależność między właściwością wywoływania nałogu (przyzwyczajenia) a nasileniem objawów toksycznych.

Leave a Reply