Kategorie

Teoretycznie pozornÄ… objÄ™tość dystrybucji moĹĽna obliczyć na podstawie stężenia leku we krwi bezpoĹ›rednio po podaniu donaczyniowym (tzn. w czasie i0), ale rĂłwnoczeĹ›nie przy zaĹ‚oĹĽeniu, ĹĽe lek ten bĹ‚yskawicz- nie i rĂłwnomiernie rozmieĹ›ciĹ‚ siÄ™ w caĹ‚ej tej przestrzeni, do ktĂłrej mĂłgĹ‚ dotrzeć. Jest to dosyć Ĺ‚atwe tylko w modelu jednokompartmentowym po podaniu doĹĽylnym – przedĹ‚uĹĽenie linii stężenia leku we krwi (ktĂłra w ukĹ‚adzie półlogarytmicznym jest liniÄ… prostÄ…) w lewo do osi rzÄ™dnych pozwala wyznaczyć wartość Cp°, czyli stężenie leku we krwi w czasie i0. To stężenie bÄ™dzie tym mniejsze, im wiÄ™ksza jest objÄ™tość dystrybucji. W modelu dwu- i wiÄ™cej kompartmentowym problem jest znacznie trudniejszy, poniewaĹĽ w tym samym czasie współistniejÄ… trzy procesy – wchĹ‚aniania, dystrybucji i eliminacji. Obliczenie w takich ukĹ‚adach wartoĹ›ci Cp° wymaga zĹ‚oĹĽonych i ĹĽmudnych obliczeĹ„.

Jeśli wartość stężenia początkowego Cp° jest już wyznaczona, to V(1 obliczamy w ten sposób, że podaną dawkę leku (w g) dzielimy przez stężenie początkowe: Vd = -. Otrzymamy wówczas objętość dystry-

Cp – bucji w mililitrach. ObjÄ™tość dystrybucji zaleĹĽy od masy ciaĹ‚a, a zatem jest różna u różnych chorych i jest dla lekarza klinicysty maĹ‚o przydatna. Klinicznie natomiast bardzo waĹĽna jest znajomość tzw. wzglÄ™dnej objÄ™toĹ›ci dystrybucji, czyli współczynnika dystrybucji (A’). OkreĹ›la on uĹ‚amek pozornej objÄ™toĹ›ci ciaĹ‚a (ktĂłrÄ… przyjmujemy za 1), do ktĂłrej lek „dociera”, a oblicza siÄ™ go, dzielÄ…c objÄ™tość dystrybucji przez masÄ™ ciaĹ‚a. Współczynnik dystrybucji jest parametrem farmakoki- netycznym charakterystycznym dla danego leku. ZnajÄ…c ten współczynnik (ryc. 1.23) moĹĽna, mnoĹĽÄ…c go przez masÄ™ ciaĹ‚a chorego, obliczyć pozornÄ… objÄ™tość dystrybucji.

Leave a Reply