Kategorie

Jest to zrozumiałe, jeśli uwzględni się fakt, że wrażliwość na leki antymitotyczne jest tym większa, im większa jest intensywność podziałów, a płód odznacza się wyjątkową intensywnością mitoz.

Spośród chemioterapeutyków szczególnie niebezpieczne dla płodu są zwłaszcza tetracykliny, które osadzają się w zawiązkach zębów i kości płodu, powodując ich uszkodzenie i zahamowanie rozwoju, oraz chloramfenikol, który wg niektórych doniesień może powodować obumarcie płodu. Zastosowany tuż przed porodem może wywołać u noworodka tzw. zespół szary z zapaścią naczyniową. Nowobiocyna, a zwłaszcza sulfonamidy, wypierając bilirubinę z połączeń z białkami, wywołują hiperbili- rubinemię i prowadzą do osadzania się bilirubiny w tkance nerwowej (kernictems).

Streptomycyna, gentamycyna i inne aminoglikozydy mogą uszkadzać nerw słuchowy płodu i prowadzić do głuchoty. Nitrofurantoina wywołuje hemolizę krwinek płodu. Najbezpieczniejsze z antybiotyków są penicyliny, chociaż donoszono o przypadkach uszkodzenia płodu po stosowaniu fenoksymetylopenicyliny. Duże dawki penicyliny, które ze względu na nie wykształconą barierę krew/mózg łatwo przenikają do mózgu płodu, mogą wywołać drgawki.

Leave a Reply