Kategorie

Nasilenie danej reakcji na lek lub określonego działania toksycznego wyrażone wartościami DES0 lub DT5n rozkładają się wśród danej populacji zgodnie z krzywą Gaussa. Graficzny układ tych reakcji wskazuje, że choć wśród danej populacji są osoby reagujące silniej i oSoby reagujące słabiej na dany lek, jednakże różnice nie są najczęściej duże, a większość reaguje podobnie.

Niekiedy jednak po zastosowaniu danego leku odpowiednio dużej grupie chorych możemy stwierdzić bimodalny przebieg krzywej rozkładu normalnego. Oznacza to, że dana populacja jest w odniesieniu do reaktywności na dany lek niehomogenna, a zatem występują wśród niej pod tym względem dwie odmienne genetycznie grupy.

Różnice w efektach farmakologicznych lub toksycznych na dany lek, przekraczające najczęściej obserwowane granice w danej populacji, wynikają często z genetycznie uwarunkowanych wad enzymatycznych, czyli enzymopatii. Są coraz liczniejsze dowody, że tzw. różnice osobnicze w reaktywności na leki czy tzw. idiosynkrazja, tzn. ilościowo nadmierna reakcja na dany lek niezależna od procesu uczulenia, tj. reakcji antygen-przeciwciało, są następstwem różnych enzymopatii. A zatem farmakogenetyka zajmuje się badaniem wpływu dziedzicznych enzymopatii na działanie leków.

Leave a Reply