Kategorie

Współczesna farmakoterapia rzadko może się ograniczyć do stosowania choremu jednego leku (monoterapii), najczęściej opiera się natomiast na stosowaniu wielu leków równocześnie, czyli na leczeniu skojarzonym (polipragmazja).

Ponadto należy uwzględnić, że wielu chorych przyjmuje z różnych powodów, bez zlecenia lekarza, niektóre leki, np. preparat Polopiryna, tabletki od bólu głowy, aminofenazon, środki przeczyszczające lub antykoncepcyjne, stosując równocześnie przez dłuższy czas ze wskazań lekarskich leki przeciwcukrzycowe, przeciwzakrzepowe lub neuroleptyczne. Większość ludzi jest również narażona na wnikanie do ich organizmu wielu środków chemicznych, np. związków zawartych w pokarmach (przyprawy, stabilizatory i środki konserwujące, barwniki !żywnościowe), zanieczyszczenia powietrza i wody.

Równoczesne stosowanie kilku leków może być korzystne i skuteczniejsze, może jednak prowadzić niekiedy do różnorodnych zmian siły i czasu działania lub toksyczności jednego lub kilku ze stosowanych równocześnie leków. W ostatnich latach w związku z wprowadzeniem coraz silniej działających leków stwierdza się nie tak rzadkie wypadki tragicznych nawet następstw leczenia skojarzonego. Opisano przypadki śmierci przy równoczesnym stosowaniu dikumarolu i wodzianu chloralu, imipra- miny i kwasu acetylosalicylowego, leków przeciwzakrzepowych i feno- barbitalu. W przypadku leczenia skojarzonego może niekiedy dojść poza tym do zaskakującego osłabienia działania leczniczego. Na przykład zastosowanie barbituranów u chorych leczonych gryzeofulwiną może powodować znaczne zmniejszenie się jej stężenia we krwi poniżej stężenia grzybostatycznego. Są to wszystko następstwa tzw. interakcji leków.

Leave a Reply