Kategorie

Hemoglobinopatie. Niektóre patologiczne hemoglobiny (np. Hb Zurych, Hb Turyn, Hb H) charakteryzują się względną niestałością. U ludzi z tymi hemoglobinopatiami podanie niektórych sulfonamidów lub pochodnych oksychinoliny (a zatem leków wywołujących hemolizę u mutantów z niedoborem dehydrogenazy G-6-P) powoduje ostro występującą hemolizę krwinek czerwonych.

Biotransformacja hydroksykumaryn. Metabolizm an- tywitamin K z grupy hydroksykumaryn zależy od genetycznie zdeterminowanej aktywności enzymów. Biologiczne okresy półtrwania tych leków (np. dikumarolu) u bliźniąt jednajajowych są identyczne, natomiast u dwujajowych mogą się znacznie różnić. U niektórych ludzi obserwuje się genetycznie uwarunkowaną oporność na hydroksykumaryny, zwłaszcza na warfarynę w wyniku znacznie szybszej jej biotransforma- cji. Dopiero 10-krotnie większe dawki niż przeciętne stosowane leczniczo wywierają efekt farmakologiczny zmniejszenie stężenia pro- trombiny we krwi. Osoby te są natomiast bardziej wrażliwe na działanie witamin K.

Reaktywność na leki działające na układ auto-nomiczny. Uwarunkowanie genetyczne stwierdza się również w zakresie reaktywności na leki działające na układ autonomiczny. Leki sym- patykomimetyczne wywierają najsilniejsze działanie mydriatyczne u ludzi białych, średnie u Chińczyków, a najsłabsze u Murzynów (p. ryc. 1.31).

One Response to “Hemoglobinopatie”

Leave a Reply