Kategorie

W takim ukĹ‚adzie zmiany stężenia w modelu jednokompartmentowym (przy zaĹ‚oĹĽeniu, ĹĽe procesy eliminacji sÄ… procesami pierwszego rzÄ™du) przedstawia linia prosta – nie ma bowiem procesu dystrybucji, a od razu rozpoczyna siÄ™ proces eliminacji przebiegajÄ…cy ze staĹ‚Ä… szybkoĹ›ciÄ… (staĹ‚a eliminacji). W modelu dwukompartmentowym natomiast krzywa zmian stężenia leku we krwi skĹ‚ada siÄ™ z dwĂłch odcinkĂłw prostych (w przybliĹĽeniu). Pierwszy z nich, bardziej stromy, obrazuje proces dystrybucji (oczywiĹ›cie Ĺ‚Ä…cznie z rozpoczynajÄ…cÄ… siÄ™ od poczÄ…tku eliminacjÄ…), drugi natomiast – wyĹ‚Ä…cznie proces eliminacji. Analiza matematyczna pierwszego odcinka pozwala, na okreĹ›lenie takich istotnych z klinicz-nego punktu widzenia danych, jak odpowiedĹş na pytania: jaka jest objÄ™tość tkankowego kompartmentu, jak szybko lek przenika z krwi do tkanek i jak szybko z nich znika. Analiza drugiego odcinka pozwala na okreĹ›lenie staĹ‚ej eliminacji, a wtĂłrnie biologicznego okresu półtrwania leku.

Przy podaniu pozanaczyniowym odróżniamy w ukĹ‚adzie jednokom- partmentowym pierwszy odcinek „wstÄ™pujÄ…cy”, odpowiadajÄ…cy procesowi wchĹ‚aniania (oczywiĹ›cie w tym samym czasie rozpoczÄ…Ĺ‚ siÄ™ rĂłwnieĹĽ i proces eliminacji). Po pewnym czasie nastÄ™puje chwila wyrĂłwnania procesu inwazji leku z ewazjÄ…, co odpowiada maksymalnemu stężeniu leku we krwi, po czym nastÄ™puje faza eliminacji. Analiza matematyczna przebiegu pierwszego odcinka pozwala na wyznaczenie szybkoĹ›ci wchĹ‚aniania (staĹ‚a wchĹ‚aniania), a analiza odcinka drugiego – staĹ‚ej eliminacji. W modelu dwukompartmentowym przy podaniu pozanaczyniowym moĹĽemy wyróżnić trzy odcinki krzywej stężenia leku we krwi – odcinek pierwszy odpowiadajÄ…cy gĹ‚Ăłwnie procesowi wchĹ‚aniania, odcinek drugi („wybrzuszenie” krzywej stężenia leku we krwi) przedstawia gĹ‚Ăłwnie proces dystrybucji, a odcinek trzeci – proces eliminacji.

Analiza pierwszych odcinkĂłw krzywej przy podaniu pozanaczyniowym pozwala, jak juĹĽ wspomniano, okreĹ›lić jedynie szybkość wchĹ‚aniania leku z miejsca podania (a zatem ilość wchĹ‚aniajÄ…cego siÄ™ leku w jednostce czasu), natomiast nic nie mĂłwi o caĹ‚kowitej iloĹ›ci wchĹ‚oniÄ™tego leku. AĹĽeby okreĹ›lić tÄ™ bardzo istotnÄ… zarĂłwno dla klinicysty, jak i farmakologa wartość, naleĹĽy przedstawić krzywÄ… stężenia leku we krwi w ukĹ‚adzie liniowym (stężenie leku w [xg/ml – czas w minutach), a nastÄ™pnie obliczyć planimetrycznie caĹ‚kowitÄ… powierzchniÄ™ znajdujÄ…cÄ… siÄ™ pod krzywÄ… (tzw. powierzchnia pod krzywÄ… – Area Under Curve – AUC). NaleĹĽy wyznaczyć powierzchniÄ™ pod krzywÄ… u tej samej grupy badanych po podaniu tego samego leku w tej samej dawce pozanaczy- niowo (np. doustnie) i donaczyniowo (np. doĹĽylnie).

Leave a Reply